ประพันธ์: ศรันย์ ไมตรีเวช
เสียงร้อง: อลิสา ฉัีตรานนท์

<< ดาวน์โหลด >>

เนื้อร้อง
รอนแรมมาช้านานว่ายวนผ่านชั้นภพภูมินานา
นำพากรรมชั่วดีสร้างเงาหลอกหลอนในตัวตน
มืดมนทนเหน็ดเหนื่อยยากเย็นด้วยแรงทะยานลวงตา
มายาไร้หลักแหล่งพักพิงแอบเร้นจนดับดินฟ้า

เปลี่ยนแปลงลับลาใช่ว่ามีรู้สิ้น แตกแปรผันภินท์พังสุดช้าเร็วตามกัน
ชีพถูกบันดาลด้วยกรรมเก่า หมดกรรมแค่เผาฝังพื้นดิน
สู่การดิ้นรนในฉากใหม่ต่อไป...

รอคอยทางประเสริฐช่วยนำสู่แดนวิไลนิรันดร์
กันดารแล้งแห้งผากเท่าใดฝ่าฟันดั้นด้นไป
แสนไกลจนที่สุดพบพานผู้มีฤทัยปรานี
นิ้วชี้ทางพิสุทธิ์ให้เดินได้ถึงความหมดอาลัย

หากจะต้องตายไปอย่างคนไร้ค่า สบโชคชะตาที่โหดร้ายก็ยินดี
ให้ชีวิตนี้เดินตามมรรคา เลือดตากระเซ็นเช่นไรก็ยอม
จะเพียรน้อมใจไปสู่ฝั่งฟากโน้น

กำแพงกางตระหง่านล่อลวงฉุดรั้งให้ท้อกายใจ
จะทนปีนขึ้นไปแม้มือแตกร้าวพังยับเยิน
เศร้าซึมเมื่อเหลียวแลกลับเห็นความน่ากลัวที่เคยจองจำ
ลึกล้ำในอดีตเยื่อใยที่ฝังลึกกินใจ หมดสิ้นกันที...